maandag 5 december 2011

Al 3 dagen in India, een hoop te vertellen dus!!

We zitten hier tussen de uitlopers van de bergen van de Himalaya, even de hectiek op straat ontsnapt en uitpuffen op ons blog. Hoe het allemaal begon:
Op onze vlucht zijn wij de uitheemsen tussen de arabische volkeren, we worden begroet met een onbekende doch interesssante walm van kruiden, die ons later in india erg bekend is. In Delhi aangekomen belanden we in een Alladin film, maar de armoede op straat maakt het minder sprookjesachtig. Ineens stopt onze Rikshawtaxi voor 4 mannen, we worden door poorten geleid naar een bouwval, IEH. Ik zweet en Ine ook ruik ik. Nrgens staat een hotelbord. Binnen worden we verrassend warm verwelkomd, we   bedaren. Leuke kamergenoten, een australisch, braziliaans en noorweegs meisje. na gekeuvel slapen we. De stad in, in een drukke straat zien we ieder nog mooier gekleed dan ons met carnaval. Ze kijken en lachen. We lachen terug. Eten, ik ben bang voor de darmziekte, maar geniet... hmm het eten is hier heus prima! We lopen een tempel bhinnen, late en onze schoenen achter, er wordt gedanst, gezongen, het pracht en praalt en lacht en bewonderd. Elke god heeft een eigen altaar, we groeten en krijgen een oranje stip op ons voorhoofd. De noorweegse leert ons over de goden. We kopen gouden neusringen, krijgen diamantenstippen cadeau. We willen graag naar een bruiloft debateren we, en ineens! Worden we een dansmeute binnengetrokken en doen we verbaasd mee. Kom binnen!, zeggen ze. Doen we. Het is prachtig, veel goud, roze, geel, groen, fruit en gelach, iedereen neemt ons ten dans. Geeft ons drinken en eten. We staan op veel foto's en films.
Op een wit paard komt Alladin binnen, hij is mooi. Het getrek en gesjor wordt te veel, we gaan, na een gerold blad met besjes en kruiden te proeven. Hostel, we drinken bier, van 3 procent, maar al zat na 1, het is gezellig.

Tweede dag: Na een koude douche, een Chaithee en een sandwich die toch onwesters blijkt ontdekken we delhi verder. De mughal Red Fort, de moskee Jama Masjid en De Akshardam Temple mahal zijn ooguitvallend mooi. Alles ziet er mystisch uit door de stoffige lucht die roze en groene schemeringen vasthoudt. De Red Fort is groots met in bloesemtuinen sierlijke tempels waar olifanten vochten met leeuwen. In de Jama Masjid krijgen we barbapappavormige gewaden aan, met bloemenpatroon, ieder in een andere kleur.

De moskee is groots, we horen gebeden en zien door de arabisch gevormde bogen mooi uitzicht, met opvliegende zwermen vogels. Zucht...
De Akshardam Temple is zoals alle metro's hier goed beveiligd, we laten bagage achter en worden gefouilleerd. Mobile Pooon? Kamraa? Vrouwen hebben overal aparte rijen en in de metro's ook eigen coupees, het voelt als een privilege. Zowiezo zijn er voornamelijk mannen in het openbaar, dus wij hebben alle ruimte en voorrang. Enfin, De Akshardam, s'avonds lichten de gebouwen, fonteinen en paden op die leiden naar de Tempel. Slippers uit en bewonderrr, hier moet wel duizend jaar duizendmanuur per dag in zitten, in marmer zijn dieren en goden gebeiteld, heel klein en dan heel veel bij elkaar wat uiteindelijk heel groots is. Verder veel kitcherig kleur en goud, wij willen zulke slaapkamers. Het eten is weer een ontdekkingsensatie, wij houden van Indiaas eten. In het hostel blijkt dat de treinreis naar Rishikech confirmed is, erg veel geluk, want we stonden op de wachtlijst als 12 en 13e. De hostelgastheer is erg verbaasd.

Dag 3. Wekker om 04:30. We nemen de trein naar Riskikesh. Op het station weer oplichters van ons af moeten slaan. In de trein komen we niet toe aan slaap, want elk halfuur krijgen we  voedsel of drinken. De landschappen zijn mooi, rijstvelden met ambachtslieden, gedroogde koeienvlaaien als kookvuurbrandstof liggen opgestapeld. Rishikesh is een pelgrimsoord, de heilige ganges begint hier en veel guru's zijn hier gevestigd in Ashrams, hun tempels waar ze hun geloof prediken. Veel hebben een strikt regime voor hun studenten, 4 uur opstaan, de hele dag bidden, mediteren, zingen, lezen en yoga doen. Wij zitten in een luxe, vrijblijvende ashram, hoog in de eerste bergen van de Himalaya. Het stadje is sereen, schoon, vol monniken, koeien lopen tussen de mensen op straat en in winkels. Drank, vlees en plastic zakken zijn hier verboden. Een aap heeft ons voedsel gestolen, toen we op de 2 meter brede loopbrug de ganges overstaken. De apen zijn hier brutaal, als in Jungle Book. Ook voor olifanten moeten we uitkijken, en cobra's, beren en tijgers. Als we durven gaan we de jungle in. We lopen op gezang af en belanden in een ceremonie van Guru Swami Chi Danand Saraswati. Aan het water zingen monniken en volgelingen, ze zien er verheven en in trance uit. Het is mooi. We willen het begrijpen. Morgenvroeg hebben we om 05:30 meditatie, dan mantrazang, lezing en yoga. Daar kijken we naar uit en gaan naar ons bed in de bergen. We ontkomen onderweg niet aan de mooie lonkende kleren, we kopen een broek en een shirt van 1 euro en 20 cent. Als we onze Ashram passeren, zijn de monniken (2 vrouwen met gemilimeterd haar, een studente, een schriele man en de guru) een offerritueel aan het doen. Ze verwelkomen ons binnen en geven ons thee en koekjes. De sfeer is 'zen', we praten en zeggen shuba ratri (goede nacht) en namaste (ik buig voor de god in je). Na een diepe slaap blijkt 5 uur opstaan toch te ambitieus, de ogen gaan weer toe. Eerst de wallen bleken, vroeg op doen we morgen wel, heus. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten