Zo, wij leven nog. Al zo'n twee weken in Thailand. En we hebben ons zo goed vermaakt, dat het blog weinig prioriteit vroeg, maar zeg, wij praten graag over onszelf. Dus ziezo:
Te beginnen met een praktische tip voor mensen die naar Thailand gaan, het is broodje aap dat je een ticket uit het land moet hebben om er in te komen. Op het vliegveld in India richting Thai toen we vroegen of dat moest zeiden ze ja, dus wij wilden als dolle hoenden een ticket uit Thailand boeken. Nadat een 'volgns zichzelf hoge pief' wel wat zou regelen voor ons, gingen we maar zonder uitticket de lucht in. Maar toen bleek dat hij ook helemaal geen zitplaatsen voor ons naast elkaar had geregeld, wat hij aanbood, kregen we wel wat zweet in de nek. Gaan nie nojig. Het is een broodje aap, van Kilroy en vliegveldmedewerkers en iedereen die dat zegt. Zo. Bangkok.
Meteen een wereld van verschil van India. De straten zijn schoon, groots, de stad is vol wolkenkrabbers. Geen vuiltje te bekennen en de betonnen stadbouw wordt gesierd met veel palmbomen op straat. Metrolijnen lopen over elkaar heen en bij de stoplichten zijn overzichtsborden van de komende straten met eventuele files. Kortom Bangkok is een goed gestructureerde metropool.
We komen s nachts aan bij de voordeur van ons hostel, in de financial downtown van de stad. Er hangt een briefje op de deur, met: Ine and Anne Heijligers, call this number for instructions. Wij bellen, code for the door is: lalala, inside you'll find a save with the keys, code is: loeloesloef. Kamer gevonden, waar we meteen Nederlands antwoord krijgen van onze twee nachtrustende huisgenoten. Als we wakker worden gaan we de straat verkennen. Iedereen ziet er tiptop gekleed uit en op straat lonken de leuke kleren vanuit straatmarktjes ons toe. De kooplust stijgt. De verwestering luiden we in met McDonalds, sinds twee weken geen vlees en brood gegeten, dus dat streelt de tong. Vervolgens kopen we kleren en eten we sushi in een ware sushiloopbandkermiswalhalla (we zitten voor een sushiloopband, krijgen een hotpot voor ons om te koken, en zitten in een overdosis kleuren en licht, jam) de genotstranen en weldoeningslachen overweldigen ons.
Om onze westerse doch oosterse weldaad compleet te maken, gaat ine een manicure doen. Anne kan wel wat eeltdecimeters missen, maar als de onderkant van haar voet zich toont moeten we hard lachen. Durft Anne. Ja hop! De voet wordt tot zijn helft geschaafd en we voelen ons zoals die andere Aziate vrouwtjes die er spik en span bijlopen.
S'avonds gaan we een naar een pingpongshow. Het sap dat met de pingpongballen komt, vliegt ons om de oren.
Foto's Bangkok:
Dag 2 en 3 Bangkok. We willen mee met de jongens wat sighseeing gaan doen, maar Anne is ziek van de waarschijnlijk rauwe sushi en Thaise bier weldaad na het sobere Indiase leven voor de maag. Ine kan ook niet te lang zonder wc. We doen het rustig aan.
Volgende dag verkassen we naar Koh San Road, de backpackersstraat van Bangkok. Het voelt een beetje Chersonissosesk, maar hee wij zijn niet vies van een drankje en dansje. Oh toch wel, Anne kan nog steeds niet eten en de cocktails vinden hun weg weer mondswaards terug. Jammer want het er zijn veel geinproviseerde cocktailbarretjes op straat met leipe muziek, wat letterlijk erg uitnodgend is. Buy 2, get 7 Free. Verry verry verry Stong!
Het feesten hier sparen we wel voor de dagen met Pap en Mam hier. Tussen het feestgeruis worden ook vermoeide voeten weer ontspannen gemasseerd door vele Thaien. Wij nemen plaatst en laten ons overweldigen door gladde, zachte handen die ieder stresje uit onze tere (goed dat anne een pedicure van de voren heeft gehad) voetjes masseert.
Koh San Road lonkt ons weer en we kunnen de vele kleding stalletjes niet omzeilen. Dit en dat en dat beland in een plastic tasje aan onze arm. We zijn ook erg nieuwsgierig geworden naar de thaise masaaaage. Onze voetjes worden gewassen en een trap naar boven brengt ons naar de plek van " ontspanning" De pijnpleken weten ze goed te vinden en onze lenigheid word goed op de proef gesteld. Er word op ons gezeten, gelegen en aan ons getrokken. De rug word in een achterwaardse spiraal gedraaid en het knoept van alle kanten. Lekker soepel gekneed nemen we de bus die ons vervolgens in 12 nachtelijke uren vertstijfd en al aanbrengt in Phuket.
STRAND! Met verse kokosnoot (dat water drink drink je eruit) en koud bier genieten we van het frisse zeewater en warmscrubbende zand, in de warmgloedende zon. Hmm, hallo winter.
Uitgaan in Phuket, volgens de ene een hel, volgens de andere het Las Vegas van Thailand. Met een discotuktuk worden we naar de feeststraat gebracht.
Het is een soort kermis waarop alle prostitueen en shemales zich aan de man brengen. We herkennen meteen Nederlandsheid aan drie mensen waarmee we de avond tot een jolige bende maken.
Te beginnen met een praktische tip voor mensen die naar Thailand gaan, het is broodje aap dat je een ticket uit het land moet hebben om er in te komen. Op het vliegveld in India richting Thai toen we vroegen of dat moest zeiden ze ja, dus wij wilden als dolle hoenden een ticket uit Thailand boeken. Nadat een 'volgns zichzelf hoge pief' wel wat zou regelen voor ons, gingen we maar zonder uitticket de lucht in. Maar toen bleek dat hij ook helemaal geen zitplaatsen voor ons naast elkaar had geregeld, wat hij aanbood, kregen we wel wat zweet in de nek. Gaan nie nojig. Het is een broodje aap, van Kilroy en vliegveldmedewerkers en iedereen die dat zegt. Zo. Bangkok.
Meteen een wereld van verschil van India. De straten zijn schoon, groots, de stad is vol wolkenkrabbers. Geen vuiltje te bekennen en de betonnen stadbouw wordt gesierd met veel palmbomen op straat. Metrolijnen lopen over elkaar heen en bij de stoplichten zijn overzichtsborden van de komende straten met eventuele files. Kortom Bangkok is een goed gestructureerde metropool.
We komen s nachts aan bij de voordeur van ons hostel, in de financial downtown van de stad. Er hangt een briefje op de deur, met: Ine and Anne Heijligers, call this number for instructions. Wij bellen, code for the door is: lalala, inside you'll find a save with the keys, code is: loeloesloef. Kamer gevonden, waar we meteen Nederlands antwoord krijgen van onze twee nachtrustende huisgenoten. Als we wakker worden gaan we de straat verkennen. Iedereen ziet er tiptop gekleed uit en op straat lonken de leuke kleren vanuit straatmarktjes ons toe. De kooplust stijgt. De verwestering luiden we in met McDonalds, sinds twee weken geen vlees en brood gegeten, dus dat streelt de tong. Vervolgens kopen we kleren en eten we sushi in een ware sushiloopbandkermiswalhalla (we zitten voor een sushiloopband, krijgen een hotpot voor ons om te koken, en zitten in een overdosis kleuren en licht, jam) de genotstranen en weldoeningslachen overweldigen ons.
Om onze westerse doch oosterse weldaad compleet te maken, gaat ine een manicure doen. Anne kan wel wat eeltdecimeters missen, maar als de onderkant van haar voet zich toont moeten we hard lachen. Durft Anne. Ja hop! De voet wordt tot zijn helft geschaafd en we voelen ons zoals die andere Aziate vrouwtjes die er spik en span bijlopen.
S'avonds gaan we een naar een pingpongshow. Het sap dat met de pingpongballen komt, vliegt ons om de oren.
Foto's Bangkok:
Dag 2 en 3 Bangkok. We willen mee met de jongens wat sighseeing gaan doen, maar Anne is ziek van de waarschijnlijk rauwe sushi en Thaise bier weldaad na het sobere Indiase leven voor de maag. Ine kan ook niet te lang zonder wc. We doen het rustig aan.
Volgende dag verkassen we naar Koh San Road, de backpackersstraat van Bangkok. Het voelt een beetje Chersonissosesk, maar hee wij zijn niet vies van een drankje en dansje. Oh toch wel, Anne kan nog steeds niet eten en de cocktails vinden hun weg weer mondswaards terug. Jammer want het er zijn veel geinproviseerde cocktailbarretjes op straat met leipe muziek, wat letterlijk erg uitnodgend is. Buy 2, get 7 Free. Verry verry verry Stong!
Het feesten hier sparen we wel voor de dagen met Pap en Mam hier. Tussen het feestgeruis worden ook vermoeide voeten weer ontspannen gemasseerd door vele Thaien. Wij nemen plaatst en laten ons overweldigen door gladde, zachte handen die ieder stresje uit onze tere (goed dat anne een pedicure van de voren heeft gehad) voetjes masseert.
Koh San Road lonkt ons weer en we kunnen de vele kleding stalletjes niet omzeilen. Dit en dat en dat beland in een plastic tasje aan onze arm. We zijn ook erg nieuwsgierig geworden naar de thaise masaaaage. Onze voetjes worden gewassen en een trap naar boven brengt ons naar de plek van " ontspanning" De pijnpleken weten ze goed te vinden en onze lenigheid word goed op de proef gesteld. Er word op ons gezeten, gelegen en aan ons getrokken. De rug word in een achterwaardse spiraal gedraaid en het knoept van alle kanten. Lekker soepel gekneed nemen we de bus die ons vervolgens in 12 nachtelijke uren vertstijfd en al aanbrengt in Phuket.
STRAND! Met verse kokosnoot (dat water drink drink je eruit) en koud bier genieten we van het frisse zeewater en warmscrubbende zand, in de warmgloedende zon. Hmm, hallo winter.
Uitgaan in Phuket, volgens de ene een hel, volgens de andere het Las Vegas van Thailand. Met een discotuktuk worden we naar de feeststraat gebracht.
Het is een soort kermis waarop alle prostitueen en shemales zich aan de man brengen. We herkennen meteen Nederlandsheid aan drie mensen waarmee we de avond tot een jolige bende maken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten